Waarom ik André Rieu niet goed kon fotograferen en Robert Doornbos wel
Dit is het derde artikel van een wekelijks terugkerende serie artikelen met de titel “uit het archief van”. Het zijn leuke, niet al te lange, verhalen met door mij of door mijn vrouw gemaakte foto’s er bij. In de vorige twee artikelen verwees ik naar de voetbalwedstrijd uit 2008 tussen Formule 1 rijders en de zogenaamde Nederlandse “all stars”. Ook dit keer ga ik daar wat over vertellen want er gebeurde een hoop in september 2008. Ik had al verteld dat we vroeg op de locatie in Maastricht waren, in de hoop om een celebrity te kunnen spotten. In het toegestuurde programmaboekje stonden allemaal foto’s en ik had een kleine wishlist gemaakt. Er was iemand waar we totaal geen moeite voor hoefden te doen. Ruim op tijd arriveerde Robert Doornbos, met zijn zusje, in een Porsche.
Hij nam alle tijd om te signeren en op de foto te gaan met fans en even te praten met ons en bij de persconferentie kwam ik hem weer tegen. Maar ik wilde ook een foto en als het even kon een kort gesprek met André Rieu. Het was destijds de best verkopende artiest in Nederland en hij was wereldwijd ook erg populair. Zelfs bij onze regelmatige bezoeken aan Engeland spraken we af en toe Engelsen die naar Maastricht waren afgereisd om een optreden van André Rieu mee te maken. Mijn verwachtingen waren dus hoog en bij het rond het stadion lopen hield ik alles en iedereen in de gaten. Het was een prachtige dag maar toch zag ik twee personen met een grote zwarte paraplu staan. Die was weliswaar ingeklapt maar het was wel raar. Er liep ook iemand foldertjes van André Rieu uit te delen. Plotseling ging het allemaal erg snel. De man voor me die ik zag klapte de paraplu open. Direct hoorde ik het geluid van een dikke acht cilinder aan komen. Voor ik het wist reed de Mercedes met André Rieu achter het stuur vlak bij de entree voor me de stoep op. Het portier vloog open en hij sprong er uit en zette het direct op
een drafje naar de ingang van de hospitalityruimte terwijl de man die de foldertjes uit deelde alles liet vallen en naar de Mercedes rende die met draaiende motor stond te wachten. Ik moest mijn camera pakken en in zoomen en afdrukken terwijl ik achter André aan rende. Daar was de instelling van mijn camera niet op voorbereid zoals je op de vage foto kan zien. Ik had er wel van geleerd want toen ik een maand later in Engeland Mika Häkkinen samen met Jackie Steward en Marc Gené op een drafje aan zag komen lukten mijn foto’s wel. Het bleek ook Dé truck te zijn die celebrities overal toepasten om fans en lastige fotografen te ontlopen: op een drafje lopen. Toen André Rieu de aftrap deed was de instelling van mijn camera ook weer verkeerd. De sluitertijd stond op 1/15 en met de lange lens op de camera zorgde dat voor een onscherpe foto.
s%20rit%202026.jpg)
