Mijn ontmoeting met Michael Schumacher

 

Dit is het vierde artikel van een wekelijks terugkerende serie artikelen met de titel “uit het archief van”. Het zijn leuke, niet al te lange, verhalen met door mij of door mijn vrouw gemaakte foto’s er bij. In de vorige drie artikelen verwees ik naar de voetbalwedstrijd in het MVV stadion uit 2008 tussen Formule 1 rijders en de zogenaamde Nederlandse “all stars”. Ook dit keer gaat het daar over. Ik had al verteld dat we vroeg op de locatie in Maastricht waren, in de hoop om een celebrity te kunnen spotten. In het toegestuurde programmaboekje stonden allemaal foto’s en ik had een kleine wishlist gemaakt. Bovenaan die wishlist stond

de naam van Michael Schumacher. Ik was al fan van hem sinds de eerste keer dat hij wereldkampioen werd bij Benetton en dat werd toen hij bij Ferrari ging rijden alleen maar versterkt. Mijn vrouw was fan van Damon Hill. Hoe is het mogelijk, zou je zeggen. Zij had haar held al meerdere keren ontmoet en hij was zelfs een keer naar haar toe gekomen om een foto te signeren. Ik had Michael nog nooit ontmoet en ik had ook geen zelf gemaakte foto van hem. Dat was de reden dat ik in september 2008 naar het MVV stadion in Maastricht afreisde. Hij zou mee spelen met een benefietwedstrijd en ik wist dat hij graag voetbalde en dat hij het goede doel steunde. In de vorige drie artikelen heb je al kunnen lezen dat mijn vrouw en ik continu rondjes liepen om het stadion om te kijken of er iemand aan kwam. We keken ook bij ieder rondje bij het parkeerterrein bij de hoofdingang of daar wat gebeurde. Maar er was niets te zien. Alle plekken waren inmiddels bezet. Er werd wel gefluisterd dat Michael Schumacher vertraagd was. Hij scheen uit London te moeten komen. Later bleek dat hij mee had gedaan aan een uitzending voor Top Gear en gedaan had of hij de witte Stig was. Iemand van de beveiliging had ons verteld in welk hotel hij logeerde. Maar ik geloofde niet dat hij eerst naar het hotel zou gaan en bleef rondjes lopen bij het stadion en bij het parkeerterrein kijken. Plotseling gebeurde er iets raars. Er kwam een onopvallende Fiat aan met vier portieren en een Nederlands kenteken. De auto die op het parkeerterrein het

dichtst bij de ingang stond werd op dat moment door iemand weg gehaald en de Fiat parkeerde direct op de leeg gekomen plek. Er stapten vier personen uit de kleine auto. Mario di Natale, de oprichter van de “nazionale piloti”, het voetbalteam met wisselende formule 1 coureurs die op allerlei plekken in de wereld voorafgaand aan een race een benefietwedstrijd spelen droeg de tas van chauffeur Michael Schumacher. De andere twee heren waren beveiligers. De jongedame die op dat moment op het parkeerterrein stond met een boek over Michael had geluk. Hij signeerde het. Daarna kwam hij recht op mij af gelopen.

Mijn vrouw vergat de foto’s die we bij hadden om te laten signeren uit te steken. Het ging allemaal heel snel. Ik kon “Hi Michael” zeggen en een paar keer afdrukken en het gezelschap was voorbij. Hij was natuurlijk al veel te laat en iedereen was op hem aan het wachten. De wedstrijd kon in ieder geval beginnen. Daar had ik meer geluk. Ik zat achter het goal wat door de F1 spelers werd gebruikt om te oefenen. Zo kon ik toch nog wat leuke foto’s maken. Die heb ik

jaren meegenomen in de hoop dat ik ze nog een keer kon laten signeren. Ik heb ze in 2011 zelfs aan Arie Luyendyk laten zien. Volgende week komt er weer een leuk artikel dat gebaseerd is op mijn archieffoto’s. Uit de archieffoto’s heb ik ook een e-book over auto's van vroeger gemaakt. Het telt 421 pagina’s met ruim 800 foto's. Via deze link kan je het inkijkexemplaar van “Auto’s van vroeger deel 1” op het gemak bekijken: https://ebooksenfotoostekoop.blogspot.com/p/autos-van-vroeger-deel-1.html